"Ik zocht werk met meer betekenis"

Lieven Lehouck werkt inmiddels ruim tweeënhalf jaar bij het Cultuurfonds als Hoofd Informatiemanagement. Zijn loopbaan begon echter niet in de IT. Al tijdens zijn studie politicologie rolde hij in Gent in het banketbakkersvak. Na zijn emigratie naar Nederland kwam hij uiteindelijk in de IT terecht; eerst in de e-commerce en later bij het Cultuurfonds. We spraken hem over zijn achtergrond, keuzes en wat hem drijft in zijn werk. 

Je werkt in de IT, maar daar begon je niet. Hoe is dat gegaan?
Lieven: “Ik zeg altijd: ik ben een IT’er die geen IT’er is. Ik heb namelijk eerst politicologie gestudeerd en werkte daarna zo’n tien jaar als banketbakker. Pas later ben ik in de IT terechtgekomen. Mijn ouders hebben zelf nooit kunnen studeren en moedigden mijn zus en mij aan om vooral een studie te kiezen die we leuk vonden. Ik heb dan ook vanuit die gedachte voor politicologie gekozen. Dat was erg interessant en leerzaam, maar uiteindelijk heb ik er nooit mijn werk van gemaakt.”

“Al tijdens mijn studie werkte ik in een banketbakkerij in Gent. Daar startte ik met het bakken van taarten. In de loop van de tijd kreeg ik steeds meer verantwoordelijkheden: ik droeg bij aan het opzetten van verschillende nieuwe banketbakkerijen, runde zelf een filiaal, ontwikkelde nieuwe recepten en begeleidde nieuwe werknemers. Dat leerde ik allemaal met vallen en opstaan, maar het ging mij goed af en ik had er veel plezier in. Het bourgondische en het ambacht van het banketbakkersvak spreken mij overigens nog steeds enorm aan.” 

"Al tijdens mijn studie werkte ik in een banketbakkerij in Gent. Daar startte ik met het bakken van taarten."

Waarom dan toch een overstap naar IT?
“Rond mijn dertigste verhuisde ik voor de liefde van België naar Nederland. Op dat moment stond ik voor een keuze: ga ik verder in het banketbakkersvak en met het ondernemen, of ga ik iets anders doen? Technologie interesseerde me al langer en ik zag hier meer kansen voor mij op de Nederlandse arbeidsmarkt, dus ik besloot die richting op te gaan. Ik had geen formele IT-achtergrond, maar wist wel al het een en ander vanuit persoonlijke interesse. Via e-commerce groeide ik in mijn IT-rol.”

“Ik werkte vaak op het snijvlak van technologie en organisatie en zette met succes meerdere afdelingen op binnen het bedrijf waarvoor ik werkte. Mijn studie politicologie hielp daarbij: het vermogen om het grotere geheel te zien is in IT erg waardevol.”

Je werkte succesvol in de commerciële wereld. Wat maakte dat je uiteindelijk een andere richting koos?
“Na een aantal jaren merkte ik dat ik iets miste. Het werk draaide vooral om commerciële doelen en geld verdienen. Dat voelde voor mij op een gegeven moment wat leeg. Ik ben toen gaan rondkijken en eigenlijk was er maar één vacature die mij echt aansprak: die bij het Cultuurfonds.”

“Hier werken we niet alleen voor de winst en voor een commercieel resultaat. We doen het voor iets groters dan enkel onszelf. Als wij ons werk goed doen, dan blijft er meer geld over voor culturele projecten. Dat geeft betekenis aan wat we doen. Wat ik ook prettig vind, is dat we het echt sámen doen. Iedereen hier werkt vanuit dezelfde motivatie. Omdat we bij een maatschappelijke organisatie werken, staan de neuzen vanzelf dezelfde kant op. Dat maakt samenwerken en beslissingen nemen vaak makkelijk.” 

"Ik mis soms de cafés op de hoek van de straat in de woonwijken: plekken waar je elkaar laagdrempelig ontmoet bij een kop koffie"

Is dat wat je aanspreekt in het Cultuurfonds?
“Zeker. Het Cultuurfonds ondersteunt jaarlijks duizenden culturele initiatieven in Nederland en draagt zo bij aan ontmoeting en verbinding in de samenleving. Het is mooi om daar via mijn werk aan bij te dragen, ook al is dat indirect vanuit mijn IT-rol. Het gaat uiteindelijk om wat we mogelijk maken. Dankzij het Cultuurfonds kunnen projecten doorgaan die mensen samenbrengen, inspireren of iets bewaren voor de toekomst. Dat maakt het werk waardevol.”

Heeft je omgeving invloed op hoe je naar werk en samenleving kijkt?
“Wat ik belangrijk vind, is dat mensen elkaar blijven ontmoeten. Door het gesprek aan te gaan met mensen die anders leven en denken, ontstaat begrip voor elkaar. Ik mis soms de cafés op de hoek van de straat in de woonwijken: plekken waar je elkaar laagdrempelig ontmoet bij een kop koffie. Naast dat ik het vreselijk saai vind zonder die levendigheid om mij heen, denk ik dat dit soort contact essentieel is in een samenleving. Ik zeg het al jaren: de horeca gaat de wereld redden, haha!”